Close

ژانویه 23, 2018

دینگ نه، بووووووم!!! (با گرافیک کتاب های کمیک استریپ به تیتر فکر کنید!)

کمتر کسی با دیدن داخل یک ماشین، می تونه مدلش رو حدس بزنه؛ بنابراین خیلی راحت می شد یه ماشین بزرگ جادار رو برای عکاسی انتخاب کرد بدون اینکه مخاطب توقع پیدا کنه زمانی که درخواست می ده، دینگ براش میباخ بفرسته! ماشینی که در عکس استفاده شده، برای علی دائی تنگه و احساس ناراحت بودن رو به مخاطب القا می کنه؛ برش بد تصویر و کم کردن فضای اطراف برای هرچه گل درشت تر کردن علی دائی هم این مشکل رو تشدید کرده، احساس راحتی که نمی کنی هیچی، انتظار داری هرلحظه حجم مسافر ماشین رو منفجر کنه و بووووووم!!!

از اونجایی که متاسفانه نه عکاس، نه سوژه، نه مدیر هنری و نه استراتژیست، نمی دونستن که سرنشین صندلی عقب هم باید کمربند ببنده، طرح احساس امنیت و سرویسی باکیفیت جهانی رو بهت نمی ده.

علامت دایره ای و قرمز دینگ هم شبیه میل دات* دوربین اسلحه است، احساس می کنی یه اسنایپر** گادفادر رو هدف گرفته و هر لحظه بهش شلیک خواهد کرد.

خلاصه که طرح احساس آرامش چندانی رو به مسافر بالقوه منتقل نمی کنه.

 

 

* تعریف میل دات را اینجا بخوانید.

** تعریف اسنایپر را هم اینجا بخوانید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *