Close

اکتبر 22, 2017

آنم آرزوست!

در دورانی از جهان باستان، به خدایانی برمی خوریم با ریخت و نام های یونانی – مصری، در ساخت مجسمه این خدایان، سنت های تصویری مصر و یونان هردو به کار گرفته شده؛ این خدایان زمانی ظهور کردن که تجارت دریایی بین مصر و یونان زیاد شد؛ چرا؟ تجار یونانی هنگام ترک کشورشون، برای خدایان تجارت و سفر و سلامتی و دریا همه جور نذر و نیاز و قربانی می کردن و به دلگرمی آیین های به جای آورده شده راهی دریا و سفر و تجارت می شدن – امروزه بیمه ها بخش بزرگی از وظایف این خدایان رو به عهده گرفته ان و حتا گاهی اوقات از اونها هم بهتر عمل می کنن! بستگی داره با کدوم بیمه قرارداد بسته باشین! – این تجار به مصر می رسیدن، خرید و فروش می کردن و باز می بایست به آب می زدن و راهی دریا و سفری پرمخاطره می شدن؛ طبیعتن زمان حرکت از مصر هم همون نیاز روانی به دلگرمی و پشتیبانی خدایان شون رو داشتن، بنابراین لازم بود که خدایان مورد نظر در بندرگاه های مصر هم حضور داشته باشن؛ داستان تجار مصری که به یونان سفر می کردن هم همین بود؛ بنابراین کم کم در هر دوطرف، خدایان مصری و یونانی مرتبط با سفر و دریا و تجارت صاحب معابدی شدن – بدین ترتیب نمایندگی دفتر بیمه طرف قرارداد در کشور مبدا و مقصد در دسترس بود! – و در طول زمان خدایان با خویشکاری های مشابه، یکی شدن و اسامی دوگانه مصری – یونانی بر اونها نهاده شد، معابد و آیین هاشون هم یکی شدن. تمام تمدن هایی که به هرشکلی – تجارت، جنگ، مهاجرت… – کنار هم قرار می گیرن، مثل دو ماده شیمیایی که در یک ظرف ریخته بشن کنش و واکنش هایی رو انجام می دن و از همدیگه تاثیر می گیرن تا به تعادل و پایداری برسن؛ این شکل طبیعی تعامل فرهنگ هاست.

اما یه شکل غیرطبیعی – یا شاید هم غیرطبیعی نباشه، و واژه مذموم یا منفی صفت بهتری براش باشه – هم وجود داره که یک فرهنگ، با تمام قدرت و پشتوانه طولانی و عمیقش، اعتماد به نفسش رو از دست می ده و خودش رو می بازه، تا حدی که حتا برای فروش غذای سنتی و معروفش آبگوشت، به سراغ اسامی غیرایرانی می ره شاید با این امید که به این کسب و کار و غذا “کلاس” بده و امروزیش کنه؛ و خط کش امروزی بودن، چسبیدن به فرهنگ سیصدساله آمریکاست ظاهرن! البته که زبان انگلیسی در کشورهایی با پیشینه تاریخی قدیمی تر هم صحبت می شه، ولی در نهایت به حال و روز ما ایرانی های تهی شده از اعتماد به نفس که کار تبریک های شب یلدا و نوروز آریایی مون بدون واژگان و فونت انگلیسی راه نمی افته، فرقی نمی کنه؛ بگذریم که نه نوروز جشن آریایی هست و نه شب یلدا … بله، وقتی که حتا این دو مراسم سنتی و معروف خودمون رو نمی شناسیم، وقتی که از تمام اون تاریخ چندهزارساله ای که با سینه ستبر و رگ های متورم گردن بهش افتخار می کنیم، هیچی نمی دونیم، باید هم اعتماد به نفس نداشته باشیم و برای هر دکان تعمیر کفش 75 در 96 سانتیمتری مون یه اسم خارجی بامسما یا بی مسما، با دیکته های غلط و غولوط استفاده کنیم.

این داستان حسین کرد شبستری رو گفتم، تا بگم توی این آشفته بازار، کار مشاور برندی که می خواد صاحبان کسب و کار رو وادار کنه اسم فارسی برای محصولات شون انتخاب کنن چقدر سخته، و هربار که استفاده بیجا از اسامی و فونت های غیرفارسی رو می بینه چه چشم انداز ناخوشایندی رو برای جامعه بی اعتماد به نفسش پیش بینی می کنه.

 

 

*توضیح تصویر: آنوبیس، خدای مرگ و مردگان و تدفین در مصر باستان که با پیکر هرمس، پیام آور خدایان یونانی یکی شده. تصویر و توضیح رو از ویکی پدیا برداشتم. و البته که ویکی پدیا در حد مرجع شدن برای یه مطلب غیرعلمی وبلاگی معتبر هست!

** خویشکاری = کارایی، فعالیت، وظیفه داشتن

3 Comments on “آنم آرزوست!

محمد
آوریل 19, 2018 at 8:23 ق.ظ

سلام
ممنون از محتوای خوبی که منتشر میکنید.

ما به همراه یک گروه از متخصصین حوزه وب
گروه تلگرامی جامعه وبمستران ایران
را لانچ کردیم.
با توجه به اینکه شما هم در این زمینه فعال هستید خوشحال می شیم به
ما بپیوندید تا تعاملات مفیدی باهم داشته باشیم
لینک گروه خدمتتون
https://t.me/joinchat/DBhKUBJE3gUMxzABig66Ig

پاسخ
بک لینک
می 28, 2018 at 6:43 ب.ظ

وای خیلی خوبه ساییتون

پاسخ
کرم کلاژن ساز
ژوئن 8, 2018 at 7:43 ب.ظ

خسته نباشید ممنون به خاطر این وبسایت زیبا

پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *