Close

اکتبر 14, 2017

یاد باد روزگاران ملی پوشی ما

خاطرم هست که سال های دهه پنجاه، یکی از اقوام ساکن آمریکا، همیشه از پدرم می خواست که کفش مردونه ملی براش بخره و بفرسته. این درخواست از سر نیاز به کفش ارزون نبود، از سر علاقه به شیک پوشی و کفش چرم راحت و اعلا بود. اون زمان همه جای شهر ویترین های جذاب کفش ملی، وین و بلا دیده می شد؛ برندهای باارزش و خوش نامی که متاسفانه آنچه که به سرشون اومد یکی داستان است پر از آب چشم …

زمان دانشجویی یه جفت پوتین گرم و نرم و بادوام و راحت باتا داشتم که به پشتوانه اش حتا یک کلاس رو هم توی برف های سنگین و خیلی سنگین از دست ندادم و دیر نرسیدم؛ ولی روزی که فروشگاه کفش بلا سرپل تجریش، تبدیل به کفش باتا شد، به شدت ناراحت، عصبانی و دلتنگ شدم؛ از بین رفتن بلا تقصیر باتا نبود، ولی تا جایی حس خوب بهش داشتم که جای برندهای محبوب هم وطنم رو تنگ نکنه و نگیره، این مرز رو که رد کرد تمام حس خوبم از بین رفت.

شعار “ملی پوش باشیم” کفش ملی خیلی خوب بود، به قول معروف خیلی بهم چسبید، خیلی بهم امید داد که کفش ملی – گروه صنعتی ملی عزیز – دوباره روزگاران اوجش رو تجربه کنه؛ می دونم که از آرزو تا واقعیت چقدر فاصله است، ولی ایدون باد.

 

راستی خاتم فیروزه بواسحاقی       خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود

دیدی آن قهقهه کبک خرامان حافظ      که ز سرپنجه شاهین قضا غافل بود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *