Close

اکتبر 2, 2017

شازده کوچولو در این زمینه و زمانه

متاسفانه به لحاظ سن شناسنامه ای خیلی وقته که من نمی تونم جز مخاطبان جشنواره رویش بانک کشاورزی باشم، ولی کودک درونم با دیدن شازده کوچولو گیر افتاد و مجبورم کرد از این تابلو عکس بگیرم، بهش فکر کنم، و درباره اش بنویسم. شازده کوچولو رو خیلی دوست دارم، اما به دلایل مختلف نمی تونم قاطعانه بگم که کار موفقه یا نه، فقط می تونم بگم درباره این تبلیغ چی فکر می کنم:

1- نمی دونم بچه های کتاب نخون این دوره و زمونه چقدر ممکنه شازده کوچولو رو بشناسن و به عنوان گروه هدف اصلی تبلیغ، تحت تاثیر قرار بگیرن، که امیدوارم حداقل کارتونش رو دیده باشن، بشناسنش و ارتباط برقرار کنن.

2- کودکان و نوجوانان این دوره اگه شازده کوچولو رو هم بشناسن، سکه پنج ریالی – یا به قول خودمون پنج زاری – رو نمی شناسن؛ کوچک ترین پول رایجی که ممکنه باهاش سروکار داشته باشن سکه پنجاه تومنیه.

3- حدس می زنم یکی از دلایل انتخاب شازده کوچولو، درگیر کردن مادر و پدرها بوده به عنوان کسانی که برای کودک و نوجوان شون تصمیم گیری می کنن؛ احتمالن این نسل سکه پنج ریالی رو هم بشناسن و باهاش ارتباط برقرار کنن، ولی اگه با دیدن تصویر، همون چیزی که بلافاصله توی ذهن من اومد اونها رو هم ناراحت کرده باشه چی؟ مگه عشق شازده کوچولو به گل سرخ زیباش هم براساس پول و مادیات استوار شده بود؟ مگه شازده کوچولو هم در سیاره پول زندگی می کرد؟

4- و اما در نهایت چیزی که دوست ندارم بنویسم  و ایمان دارم هیچ کسی هم در بانک  کشاورزی قصد نداشته چنین پیامی رو ارسال کنه، ولی با توجه به زمینه و زمانه ای که درش زندگی می کنیم و به عنوان پدیده ای که خارج از خواست و علاقه بانک کشاورزی وجود داره و به هرحال در زندگی امروز جامعه مون نقش بازی می کنه اینه: بله، متاسفانه خیلی ها تمام سنگ بنای زندگی، آینده، شادی، خوشبختی و موفقیت بچه هاشون رو فقط و فقط در مادیات می بینن و دارن بچه هاشون رو اینطوری تربیت می کنن؛ درباره امنیت مالی که لازمه هر زندگی خوب و شاد و موفقی هست صحبت نمی کنم، درباره عدم اعتماد به نفس شایع بین بچه های امروز صحبت می کنم که تنها با یک چیز قراره جبران بشه، با پول؛ و به قول خودشون برند، لاکچری، ماشین شاسی بلند و …

جمع این اضداد من رو وادار کرد که به این تابلو توجه کنم، ولی واقعن هنوز نمی دونم کار رو دوست دارم یا نه، و اگه مخاطبش بودم چه انتخابی می کردم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *