Close

سپتامبر 29, 2017

همه از تکنیک “بیرون زدگی” استفاده کردن، جز اونی که باید استفاده می کرد!

فرض کنید نموداری داریم که روی محور x از 100- تا 100+ رو نشون می ده؛ اگه نهایت احساس سبکی رو بخوایم با 100+ نشون بدیم، مخمل سورمه ای یه جاهایی حوالی 85- قرار می گیره؛ مخمل سورمه ای خیلی پارچه سنگین رنگینیه و برای نشون دادن حس سبکی انتخاب مناسبی نیست.

مرکز حس های انسان هم توی تنه اش قرار داره، بسته به نوع حس و تیپ آدم ها، جایی بین گردن، قلب و شکم؛ اگه درباره حس های آدمیزاد صحبت می کنیم، به جغرافیای اون هم باید دقت بیشتری بکنیم؛ مرکز حس سبکی هرجای آدم باشه، قطعن در اون موضع خاص نشون داده شده در تصویر نیست، به خصوص با تکنیک تصویری انتخاب شده! ترکیب این موضع و تکنیک تصویری، فقط می تونه یه سوتفاهم خیلی بزرگ رو به وجود بیاره که نیازی نیست به اندازه من شیطون باشین تا بهش برسین!

و چرا توی تبلیغ پنیر، لیوان چایی باید نقش پررنگ تری داشته باشه و کامل دیده بشه، ولی لقمه نون و پنیر کاملن از دست رفته باشه؟

اگه شعار اصلی کالا حس سبکیه، یه نفر آدم خوشحال با لباس نخی و رنگ روشن که پریده بالا و 90 تا 100 درصد از تابلو زده بیرون، خیلی صریح تر و سریع تر و مستقیم تر مفهوم رو می رسوند؛ چه نیازی به این همه جزییات بود؟

خیلی وقت ها بهتره که ساده فکر کنیم، به خصوص توی رسانه ای که مخاطب زمان کمی برای دیدن و درک کردنش داره.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *